Terugkijkend op deze week moet ik denken aan het woord: dankbaarheid.
Het opzeggen van mijn baan was een stap, maar de twee directrices informeren over de keuze die ik gemaakt had, waren ook bergen waar ik met angst en beven tegen op zag.
Maar gelukkig en dankzij God waren zelfs deze zaken toen ik ze mocht uitvoeren, geen bergen, maar geplaveide wegen.
Te bedenken dat ik dit niet acht keer hoefde te doen, dat het nieuws rustig werd opgepakt en het allemaal goed ging.
In deze wegen leken het alsof de zegeningen niet te tellen waren.
En nu gaat het verwerkingsproces dus toch echt beginnen.
De keuze is gemaakt
De toekomst ligt open
Helemaal open
Het proces van het hervinden van mijn gaven en talenten door God gegeven mag gaan starten.
Net alsof ik een nieuwe kans heb gekregen, om de dingen op een rijtje te zetten.
Afbreken en onder uit gaan is een ding, maar Opbouwen en opkrabbelen is ook heel heilzaam.
Over 2 weken hopen we bij leven en welzijn in Zweden te zijn, op doorreis naar Noorwegen.
Voor die tijd staan er nog wat afspraken, moet er nog één keer afscheid genomen worden van de kinderen en collega's van een school. De collega's zijn voorbereid, de kinderen nog niet.
Er staan nog twee tandartsbezoekjes gepland, bij een tandarts waar ik me eindelijk op mijn gemak voelde.
Er mag nog een keer vrijwilligerswerk gedaan worden, er staan nog wat afspraken met vrienden, verjaardagbezoekjes en dingen die me aan Nederland binden, straks mag ik even vrij zijn van Nederland.
Me zelf tegen komen in een andere omgeving. God ontmoeten in de schone natuur.
Me laten vullen door de stilte van die natuur en het feit dat er geen mensen zijn.
Iets in mij verlangd daar naar.
Het lost de dingen niet op, maar even een andere omgeving, daar verlang ik naar.
Ik ben dankbaar voor de dingen die ik iedere dag krijg en verlang ook erg naar de rust en stilte van 2 weken Noorwegen en 3 dagen Zweden.
Heerlijk lijkt me dat!
Maar voor vandaag:
'Ik vrees niet nee, schoon ik in duistere dalen, in doodsgevaar bekommerd om moest dwalen.'
Gij blijft mij bij in al mijn tegenspoeden, Uw stok en staf zal mij altijd behoeden.'
