Behoed uw hart boven al wat te bewaren is, want daaruit zijn de oorsprongen des levens.
Toen ik hier pas nog weer eens over dacht wilde ik bijna mijn standaard redeneringsweggetje in slaan.
Ik wilde het lezen als een waarschuwing. Als een bevel, als iets wat onmogelijk te volgen is. Als een droge tekst en als iets wat ingewikkeld is.
Het staat misschien ook wel waarschuwend in Spreuken 4:23.
Vanmorgen dacht ik er verder over na. Hoe kan ik deze tekst praktisch toepassen in mijn dagelijkse leven?
Hoe bekijk ik de wereld om mij heen, waarin veel rotzooi te vinden is, vanuit het perspectief in Spreuken 4:23, zonder dat er direct een oordeel aan hangt?
Laat ik een poging wagen:
Het is het waard om je hart te bewaren voor:
'Someone who really care'
Je hart luchten doe je alleen bij goede vrienden. Mensen die echt om je geven. Mensen die bezorgd om je zijn. Die het beste met je voor hebben. Die zorg dragen voor je.
Je hart op de tong hebben is een andere invulling er van.
Een mooie invulling vond ik dat ik in deze vragen geen beschuldiging wilde leggen. Niet het vingertje omhoog nar de rest van de mensheid, maar vanuit liefde.
Daarin tegelijkertijd ook niet naief zijn.
Maar met welke dingen mag je je mijns inziens dan wel vullen?
Hoe weet je wat vult en wat leegmaakt?
Ik zal proberen een begin te maken:
'Liefde en wederzijds interesse in elkaar'
' Tekst en muziek die je opvullen, die de complexe emoties van ons mens zijn een plaats kunnen geven'
'Dankbaarheid ten opzichte van alles wat gebeurt en goed is'
'Diepe oprechte blijdschap'
Vriendelijkheid, oprechtheid, reinheid, rechtvaardigheid en nog zo veel meer vloeien voort uit een hart wat bewaard wordt.
Voor vandaag zo maar wat gedachten.. Niet compleet, maar ik heb niet zo veel woorden meer. Ik wil afsluiten met een lied. Want dat is ook wat Christus doet. De leegte opvullen die er soms zo kan zijn.
