Het helpt me echt om zo een verhaal te tikken.
Mijn excuses voor de hoeveelheid verhalen die er in zo'n kort tijdsbestek verschijnen. Ik heb er ook plezier in en ik merk dat het me helpt om de dag te verwerken.
Grappig.. Eigenlijk doe ik op een dag best weinig, maar er gebeurt genoeg in mijn hoofd om over te schrijven. Een altijd vol hoofd, altijd wel bezig met iets.
Eerder zinnige gesprekken over allerlei diepzinnige zaken dan oppervlakkige gesprekken.
Vandaag was ook weer een bijzondere dag. Een bijzondere dag omdat God deze dag bijzonder maakte. Hij maakt iedere dag tot een geschenk. Iedere dag is weer Zijn genade.
Vanavond ben ik samen met mijn beste lieve vriendin naar het strand geweest. Ik moest zo lachen, maar tegelijkertijd raakte het me diep in mijn zijn. Iets wat honderd anderen overkomt, maar het raakte mij heel diep.
We belden elkaar op en bespraken wat we zouden gaan doen. Ik had me van te voren bedacht of ze misschien zin had om naar het strand te gaan.
We belden en het gesprek ging als volgt:
' Heehee! Ja vanavond zie ik nog zitten, maar zullen we lekker wat gaan doen? Strand ofzo!?
Ik: Jaa.. oo dat wilde ik net voorstellen haha! Geniaal!
Het plan was snel gemaakt en we kachelden naar het strand. Heerlijk om de pier af te struinen in Schevingen. Al die mensen die daar tegenkomen.
Er valt me dan op zo'n moment van alles aan die mensen op.
Soms zie je mannen kijken, jonge, maar ook oude vieze mannen. Brr.. Er komt dan altijd een anti-reactie in mij naar boven: grrr.. let op je zelf!!!!
Je ziet kinderen ongedwongen spelen, surfers, jongens die aan het skaten zijn, mensen met ijsjes. Moslim-vrouwen, die lekker uitwaaien bij e golven, een hele groep mannen op een vrijgezellenfeest, met blauw gekleurde gezichten.
Vrouwen die op en top versierd zijn om een avond te gaan stappen.
Op het terras hoor je ook van alles: vrouwen die het hebben over kinderen krijgen en over lesbische relaties, over studentenverenigingen.
Mijn oren tuuuuten er van. Men men! Waar ze het allemaal al niet over hebben gigantisch.
Ondertussen voeren mijn vriendin en ik ook nog een gesprek over geloven, interpretatie van de Bijbel, over het werk van God. Het gesprek wordt onderbroken door de vriendelijk lachende, attente en sociale ober die echt plezier en talent in zijn werk lijkt te hebben. We krijgen nog een wijntje in geschonken en de riedel herhaalt zich weer.
Het onderwerp gaat weer wat meer naar het dagelijks leven en zo praten we heel wat af.
Maar het onderwerp kinderen krijgen en dergelijke, daar komen we niet echt aan. Net alsof dat niet zo'n issue is in ons leven.
We zitten allebei in een roerig herfstseizoen in ons leven en dan valt er genoeg te bespreken.
Het gestructureerde perfectlife idee is nog een beetje een ver van ons bed show.
Het idee om getrouwd te zijn een man, een bed van iets meer merk dan Ikea en dergelijke kunnen we ons in ons eigen leven nog totaal niet inpassen.
Maar we lachen nog eens om alle wederwaardigheden. Zeggen nog eens tegen elkaar dat we dit allemaal niet willen missen. We leren beiden zo veel over onze relatie met God en dan heb je veel te delen. Dan raak je bijna niet uitgepraat. Het feit dat platland dan in een ander perspectief staat blijkt wel.
We mogen uitzien naar die dag waarop wij Hem zullen zien in heerlijkheid en met eer gekroond.
Wat een wonder zal dat wezen, straks vereend te zijn met Hem.
Dan zal Hij al onze tranen afwissen met een zachte doek en Hij zal ons de plek aanwijzen waar we eeuwig mogen zijn met Hem. Om altijd te zien de liefde die er is in Hem, die ons eerst heeft liefgehad. Om de Vader, de Zoon en de Heilige Geest voor altijd groot te maken.
Wat kan ik dan verlangen naar die dag, dat dat allemaal gebeuren mag. Om in Zijn heerlijkheid te mogen leven! Nu kijken we nog in een duistere rede, maar dan zullen we hem zien van aangezicht tot aangezicht. We leven in de hoop. Maar als die hoop in vervulling gaat. Dan zullen we voor altijd jubelen en juichen, maar vooral voor altijd bij de Heere zijn.
Danken: Dank U wel lieve Vader, dat U mij eerst heeft liefgehad. Zonder Uw liefde had ik nooit bij U kunnen komen. Dank u wel dat ik zo de heerlijkheid van Uw liefde mag zien en mag ervaren. Dank U wel voor uw Woord. Dank U wel dat ik daar steeds uit mag lezen en dat ik dat van U gekregen heb. Dank U wel dat ik zoveel lieve vriendinnen om me heen heb gekregen. Dank U wel Vader. Voor uw stok en Uw staf op mijn levenspad.
Amen.
