Afgelopen dagen had ik zo veel zorgen. Ik was overspoeld door allerlei gevoelens en allerlei onbegrepen wegen.
Ik was in tranen en had mijn eigen emoties niet meer onder controle. Het leek allemaal of mijn eigen leven zo op zijn kop stond en ik wist echt niet meer hoe ik het recht moest breien.
Gelukkig hebben we zo'n onuitsprekelijk goede God.
Hij wil ons in Christus aan zien en dat is zo bijzonder.
Ik kreeg gisteren mensen op mijn pad die me weer op Hem wezen en langzaam maar zeker kwam er weer licht.
Ik kreeg hele scherpe reacties, liefdevolle reacties en opbouwende reacties. Maar het was ergens goed voor. God wilde dat ik weer bij Hem terug kwam.
Ik was echt als een afgedwaald schaap dat Zijn herder was verloren.
Maar toen werden mijn gevoelens en gedachten weer bestreden met Gods eigen woord: Weest in geen ding bezorgd; maar laat uw begeerten in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God. Fill 4:17
Vervolgens zag ik een filmpje van Corrie ten Boom:
En toen las ik Romeinen 8: Want het bedenken des vleses is de dood; maar het bedenken des Geestes is het leven en vrede;
En ik wist weer welke plaats ik had. Terug bij Hem, aan Zijn voeten.
Ik mag wachten op de beloften die ik van God krijg, maar voor die tijd ben ik een strijdend christen en mag ik steeds hopen op Zijn genade.
Die is groot en kom ook echt uit, maar op Zijn tijd.
Gods plan is volmaakt en goed.
En het bedenken van de Geest is écht leven en vrede!
De zorgen zijn bij God en ik mag ze daar laten.
Wat een heerlijke bemoediging.
