Ik las vanmorgen een mooie blog.
Het ging over 'gevaarlijke' christelijke gebeden.
In het artikel kwamen een aantal gebeden naar voren die christenen vaak bidden, maar waarvan ze de gevolgen vaak helemaal niet overzien. Door die gevolgen te overzien wordt het leven met God juist een heel mooi leven, terwijl ze anders vaak kijken naar de zwarigheden die God voor hem in petto heeft, terwijl ze er zelf om baden.
Toen ik dit artikel las, vielen er puzzelstukjes op zijn plaats van de afgelopen tijd.
Ik had God gebeden om een taak, om een doel.
Ik had niet gebeden om een specifiek doel, maar vooral om een taak om te dienen in Gods Koninkrijk.
En toen kwam er een jongen op mijn pad. En alles liep in de war. Ik kon mijn gedachten niet meer bewaren, bad veel voor hem en zag ook zijn geloofsstrijd en zijn onzekerheid.
Om een heel lang verhaal van een aantal maanden kort te houden, kwamen we er beiden achter dat God ons aan elkaar gegeven had om over Hem te leren. Om elkaar als christenen op te scherpen en elkaar verder te helpen.
De wegen waren zwaar. Ik voel me schuldig ten opzichte van de mensen die om mij heen stonden en die al mijn gedachten aan hebben gehoord en mij hebben gezien in deze periode.
Uit al deze wegen is er een overtuiging gegroeid:
' Ik moet wachten op de Heere en wachten op de dingen die hij geeft, mijn ogen open houden en verder gaan kijken en zoeken naar Gods plan.'
Dat is dus nu wat ik mag gaan doen en waarin ook mijn levensvervulling mag liggen.
Mooi!
Dank U Vader voor al het goede.
de wegen waren echt niet gemakkelijk, maar we hebben U mogen loven en prijzen om wie U bent geweest voor ons in de achterliggende tijd.
Helpt U zo verder in al de wegen die U met ons gaat.
Amen
Zie de link voor het artikel.
https://redeeminggod.com/dangerous-christian-prayers
