kgg kgg...
Klop.. klop
Hallo! Is er iemand?
Ik zie me zelf zitten achter mijn bureau. Het computerschermpje zie ik voor me en in mij huist het plan om een blog te typen.
Maar ja.. zoals vaker zit er een boel van binnen maaaaaarrr weet ik niet precies hoe ik het naar buiten moet laten komen.
Uiting geven aan al die 'niet-weet-hoe-gedachten' lijkt dan maar even de beste oplossing.
Zo'n typische 'niet-weet-hoe-gedachte' is bijvoorbeeld:
Ik heb vandaag van alles meegemaakt.
Maaarrrr: Ik weet niet waar ik moet beginnen.
Oh. Dat was een ík-weet-niet-waar-gedachte'. Daaraan verbonden is dus een í-w-n-h-g verbonden. Want als ik niet weet waar ik moet beginnen weet ik ook niet hoe ik moet beginnen.
Mijn dag bestaat namelijk uit flarden.
Heel raar. Steeds allerlei flarden, fladderen er door mijn hoofd.
Als de flarden leuk zijn heb ik het best naar mijn zin, maar als de flarden een beetje boos of een beetje verdrietig zijn wil ik ze wel uit mijn hoofd gooien.
Ik heb ook 'waar-moet-ik-deze-gedachte-plaatsen- flarden. Dan weet ik dus niet wat ik met die gedachte aanmoet. Volgend op zo'n w-m-i-d-g-p-flard volgt meestal het woordje 'Help'. Er verschijnen dan grote vraagtekens in mijn hoofd en dan komt er een doe-rustig-aan-flard die op de vuist gaat met het woordje 'help!' en met de vraagtekens.
Meestal is het een beetje irritant. Want dan moet ik er over nadenken of ik de w-m-i-d-g-p flard serieus wil nemen ja of nee.
Best vreemd.. En soms komen er ook helemaal geen flarden, omdat ik opgeslokt wordt door wat er in mijn omgeving gebeurt. Dan lijk ik vastt te zitten in het moment. Als dat gebeurt moet ik uitkijken!
Zo kan ik bijvoorbeeld een week rondlopen met één gezichtsuitdrukking van een jongen in de klas. Heel vervelend en niet zo functioneel.
Tegenwoordig ontdek ik ook een soort van zoemertje in mijn hoofd.
Soms op heel vervelende momenten: Als ik bijvoorbeeld in de auto stap, op weg naar huis en ik moet toch nog een half uur door het verkeer.
De hele auto-rit zit ik dan naar een zoemend hoofd te luisteren en ondertussen vliegen er allerlei flarden: 'Kom ik wel thuis? Mijn hoofd zit vol! Ik wil mijn ogen dichtdoen, maar ik ben aan het autorijden! Zouden alle mensen al die auto's ook zo druk vinden? Of ben ik dat zelf. Eh tandarts moet gebeld worden. Wat gaan de kinderen doen met de les over Gods liefde? en ondertussen zoemt het vrolijk verder. Maar ik vind het irritant en het duurt me dan veeeel te lang voordat ik thuis ben.
Lastig he..
Nou vanmorgen ben ik bij een zoemmm.. vervelend woord.. zoem.. psycholoog geweest. hobbel over.. Ik had daar mijn adviesgesprek naar aanleiding van 2 intakegesprekken..
Er is namelijk misschien wel een reden voor al die zoemertjes en flarden en inprentsituaties, gevoeligheden en het hebben van geen fillllterrrr...(zit ook een zoemertje bij dat woord)
Ze noemde het zoem... AD..zoemm.. HD..
Pijnlijk woord. Het veroorzaakt een prikje ergens van binnen.
Ik ben 24 en ik ontdek het nu pas. Ik?
Ja, ik..
Maarja.. met al die zoemertjes endergelijke moet ik nu goed op mij zelf letten.
Want zodra het zoemen te veel wordt gaat het minder goed en komen er heeeel veel helpgedachten, maar ook heeel veel prikjes van binnen en dat is écht niet leuk!
Dat betekent dat ik niet meer durf te werken of dat ik daarna maar even moet gaan slapen om de wereld even te vergeten.
Nou er is nog wel meer gebeurt dan alleen het gezoem en gefladder. Ik heb namelijk de tandarts assistente gebeld. OVERWINNING!
Ik heb gezegd: ik ben verhuisd en ik wil mijn gegevens laten doorsturen naar mijn nieuwe tandarts. Ik zat te wachten op een prikje en het begon al een beetje te zoemen van binnen, maar ze reageerde relax: Hebben ze ook een emailadres. Mijn antwoord was JA!
'Oke' zei ze: Ik ga het doorsturen.
'Oke'zei ik: en pieperig erachteraan: Uhh was er verder nog iets te regelen?
Nee hoor zei ze. Het is genoeg zo.
'Oke' zei ik: bedankt!
Daag!
'Tot ziens' zei ze
en ik dacht: Tot nooit meer ziens, ik ben immers verhuisd en naaar een andere tandarts!
Ik zie u nooit meer te-rug!
Daaag!
