Water..
Hij smacht naar water..
De ander ook.
Water, Water,
Ik verga.
Geef me water.
Ik voelde me geraakt toen ik dit plaatje zag.
Verdriet ging door me heen..
Wat kan ik doen?
De wanhoop op de gezichten van de mensen.
Wil ik dit delen?
Maar het plaatje raakt me.
De bijbelteksten: smachten naar water zijn opeens heel levend.
Levende wezens.
Ik stel geen verdere vragen meer,
ik durf het niet
ik kan het niet oplossen.
ik durf het niet
ik kan het niet oplossen.
Laten we ze maar drinken blijven geven.
Ik dank echt de mensen die hun leven geven voor deze door God geschapen mensen, die uit zulke erbarmelijke omstandigheden komen.
En ik..
Ik ben maar toeschouwer..
Maar het snijd door mijn hart:
'Oh God! Geef deze mensen water, stromen van water. Geef ze hun leven terug.
Water uit de kraan en levend water'
Ze weten wat het is om te smachten naar water.
En ik, hollander weet het niet.
Punt
